Rondom de Biesbosch

Het rivierengebied omvat de stroomgebieden van Rijn, Maas, Waal, Ijssel en de Vecht. Op het Europees continent zijn er weinig plaatsen waar zoveel water langs troomt als in dit gebied. Met dat water komt ook veel materiaal dat opgelost is in het water. Aan het einde van de laatste ijstijden waarbij ook massa's smeltwater materiaal meesleurden kreeg je hier een prachtig voorbeeld van vlechtende rivieren die zich een weg zochten in hun eigen afzettingen. Van dit vlechtend patroon kan je nu nog restanten zien langs de Maas bij Cuyk. Aan het einde van de laatste ijstijd lagen de brede rivierbeddingen soms droog. De zandafzettingen langs de rivierbedding werd dan opgeblazen tot rivierduinen. Die kan je terug vinden langs de Maas tot in Limburg. De rivieren hadden grotendeels hun vrije loop tot aan de 14de eeuw. Toen begon men de rivierlopen te bedijken, en werd de loop van de rivieren zo goed als gefixeerd. Wel waren er tal van dijkdoorbraken die je nu nog kan zien aan de wielen langs de dijken. Op de iets hoger gelegen en eerder zandige oeverwallen langs de grote rivieren zie je dikwijls de typische fruitteelt. Gebieden zoals de Betuwe raakten er door bekend. De natte kleigronden worden dan eerder als grasland en hooiland gebruikt. De rivieren zijn een duidelijke barrière in het landschap. Het Romeinse Rijk heeft deze rivieren als grens gebruikt. De grote rivieren vormen ook de grens tussen de protestantse gebieden ten noorden van de rivieren en de katholieke gebieden ten zuiden ervan, en daarmee ook de gebieden waar vanouds carnaval gevierd wordt.